Een architect wil zijn projecten gepubliceerd zien in de krant, louter positief en alleen gerealiseerd werk graag. In Trouw van 11/5/2013  echter wordt Liesbeth van der Pol geïnterviewd om haar persoonlijke ervaring. Door Henny de Lange, architectuur- en cultuurrecensent bij Trouw. Welke lessen leert het leven ons, welke momenten verrijkten je bestaan, zo kopt de krant. In een zevental korte statements die haar werkzame leven en haar privébestaan hebben beïnvloed leren wij haar kennen. Insiders horen de jarenlange samenwerking met Herman Zeinstra doorklinken in de ervaringen. Nieuw is de openhartige houding ten aanzien van persoonlijke crises.

Het artikel: http://www.trouw.nl/tr/nl/4512/Cultuur/article/detail/3439687/2013/05/12/Ik-ging-over-al-mijn-grenzen-heen.dhtml

Een voorproefje:

De levenslessen van Liesbeth van der Pol

Welke lessen leert het leven ons? Bij het ontwerpen van gebouwen gaat architect Liesbeth van der Pol altijd ‘tot op de grens’. “Alleen dan worden het gebouwen met een uitgesproken karakter”.

Henny de Lange

Les 1  Er ontstaat niets nieuws uit wat je al wist

“Een opdrachtgever kwam bij me voor een woonhuis. Het moest minstens een Palladio worden, maar ook ruig en industrieel zijn. Mijn eerst opwelling was dat die twee verlangens onverenigbaar zijn. De harmonieuze gebouwen van Palladio hebben niets van industrieel erfgoed. Maar dat aangeleerde denken kun je loslaten, dan wordt het spannend. Als ik er nou eens van uitga dat het wel verenigbaar is, hoe zou het er dan uitzien? Je hebt de neiging om vast te houden aan wat je al weet of eerder hebt gedaan. Van dat veilige pad kan je afstappen. Dat is griezelig, maar  ik heb geleerd dat er alleen dan creativiteit loskomt.

Les 2    Live dangerous

“Je moet gevaarlijk leven, anders is er geen klap aan. Toen ik een jaar bouwkunde had gestudeerd in Delft, ben ik naar Mexico City gegaan, in mijn eentje, en daar bijna een jaar gebleven. Ik verwachtte dat iedereen zou staan applaudisseren toen ik uit het vliegtuig stapte, maar er stond helemaal niemand, dat was heel alleen. Later ben ik ook nog naar Barcelona gegaan, waar ik mijn studie combineerde met werken op een stedebouwkundig bureau. Daarnaast vertaalde ik boeken en deed van alles om geld te verdienen. Het was een geweldige ervaring en het is goed om naast je studie hele andere dingen te doen. Dat raad ik elke student aan. Maar ik liep daar langs de richel van wat nog menselijk is om te doen in je eentje.